ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ
& ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΙΜΩΝ ΥΛΙΚΩΝ

ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ

Α.ΣΤΕΡΕΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ

1) «Στερεό απόβλητο»: κάθε ουσία ή αντικείμενο που εμπίπτει στις κατηγορίες αποβλήτων των παραρτημάτων ΙΑ και ΙΒ του άρθρου 21 και δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των επικίνδυνων αποβλήτων που έχει υιοθετηθεί με την Απόφαση 94/904/ΕΚ του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1994 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων «για την κατάρτιση καταλόγου επικίνδυνων αποβλήτων και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 1 παραγ. 4 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ για τα επικίνδυνα απόβλητα» (L 356/14/31-12-1994) και το οποίο ο κάτοχός του απορρίπτει ή προτίθεται ή υποχρεούται να απορρίψει.

2) «Παραγωγός»: κάθε πρόσωπο φυσικό ή νομικό, του οποίου η δραστηριότητα παρήγαγε απόβλητα (αρχικός παραγωγός) ή / και κάθε πρόσωπο που έχει πραγματοποιήσει εργασίες προεπεξεργασίας, ανάμειξης ή άλλες, οι οποίες οδηγούν σε μεταβολή της φύσης ή της σύνθεσης των αποβλήτων αυτών.

3) «Κάτοχος»: ο παραγωγός των αποβλήτων ή το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει στην κατοχή του τα απόβλητα.

4) «Διαχείριση»: η συλλογή, η μεταφορά, η μεταφόρτωση, η προσωρινή αποθήκευση,η αξιοποίηση και διάθεση αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένης της εποπτείας των εργασιών αυτών, καθώς και της μετέπειτα φροντίδας των χώρων διάθεσης.

5) «Διάθεση»: κάθε εργασία που αναφέρεται στο Παράρτημα ΙΙΑ του άρθρου 21 της παρούσας απόφασης.

6) «Αξιοποίηση»: κάθε εργασία ανακύκλωσης ή / και ανάκτησης υλικών ή ενέργειας από τα απόβλητα, που περιγράφεται στο Παράρτημα ΙΙΒ του άρθρου 21 της παρούσας απόφασης.

7) «Επεξεργασία»: η εφαρμογή ή ο συνδυασμός φυσικών, χημικών, θερμικών και βιολογικών διεργασιών που μεταβάλλουν τα χαρακτηριστικά των αποβλήτων έτσι ώστε να περιορίζεται ο όγκος ή οι επικίνδυνες ιδιότητές τους, να διευκολύνεται ο χειρισμός τους ή / και να επιτυγχάνεται η ανάκτηση υλικών ή ενέργειας.
8) «Συλλογή»: η συγκέντρωση, ο διαχωρισμός σε κατηγορίες υλικών σύμφωνα με τις φυσικές ή / και χημικές ιδιότητές τους, ή / και η ανάμειξη των αποβλήτων για τη μεταφορά τους.

9) «Μεταφορά»: το σύνολο των εργασιών μετακίνησης των αποβλήτων από τα μέσα συλλογής στους χώρους διάθεσης, αξιοποίησης ή μεταφόρτωσης.

10) «Μεταφόρτωση»: οι εργασίες μετακίνησης των αποβλήτων από τα μέσα συλλογής σε άλλα μέσα μεταφοράς (στην έννοια αυτή περιλαμβάνεται κινητός ή μόνιμος σταθμός μεταφόρτωσης).

11) «Προσωρινή αποθήκευση»: η τοποθέτηση των αποβλήτων σε ορισμένο και κατάλληλο χώρο μέχρι να πραγματοποιηθεί η συλλογή τους.

12) «Δημοτικά απόβλητα»: τα απόβλητα συμπεριλαμβανομένων και των οικιακών αποβλήτων που περιγράφονται στο Παράρτημα ΙΒ του άρθρου 21, με ονοματολογία αναφοράς 200000 με εξαίρεση τα απόβλητα που εμπεριέχονται στην ίδια ονοματολογία αναφοράς (200000) και περιλαμβάνονται στον κατάλογο των επικίνδυνων αποβλήτων, που έχει υιοθετηθεί με την Απόφαση 94/904/ΕΚ του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1994 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (L 356/14/31-12-94), η διαχείριση των οποίων καθορίζεται από τις σχετικές διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας για τα επικίνδυνα απόβλητα.

13) «Οικιακά απόβλητα»: τα απόβλητα των κατοικιών, του οδοκαθαρισμού ή άλλα απόβλητα που μπορούν από τη φύση ή τη σύνθεσή τους να εξομοιωθούν με τα οικιακά απόβλητα.

14) «Απόπλυμα»: η ποσότητα υγρού που ρέει και εκρέει από το χώρο διάθεσης των στερεών αποβλήτων.

15) «Εγκεκριμένος χώρος ή εγκατάσταση διάθεσης ή επαναξιοποίησης στερεών αποβλήτων»: κάθε χώρος ή εγκατάσταση με την κατάλληλη υποδομή και εξοπλισμό στον οποίο διενεργείται η διάθεση ή αξιοποίηση των στερεών αποβλήτων, δυνάμει μιας άδειας που χορηγείται σύμφωνα με το άρθρο 10 της παρούσας απόφασης.

16) «Υπόχρεος φορέας διαχείρισης στερεών αποβλήτων»: το φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο ορίζεται υπόχρεο σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 της παρούσας απόφασης για την ολική ή μερική διαχείριση των στερεών αποβλήτων μιας περιοχής.

17) «Εξυγίανση και αποκατάσταση μιας εγκατάστασης ή ενός χώρου που έχει παύσει οριστικά τη λειτουργία του»: το σύνολο των μελετών και έργων με τα οποία εξασφαλίζεται, ότι η εγκατάσταση ή ο χώρος δεν εγκυμονεί πλέον κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον και επαναφέρεται στην αρχική ή σε καλύτερη κατάσταση για περαιτέρω χρήση.

18) «Δήμος ή Κοινότητα»: Σύνδεσμος, Συμβούλιο Περιοχής, Δημοτικό ή Κοινοτικό Ίδρυμα, Δημοτικό ή Κοινοτικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, Δημοτική ή Κοινοτική Επιχείρηση, βάσει των διατάξεων του Π.Δ. 410/1995 (Α 231).

Β.ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΕΣ

1) «Συσκευασία»: κάθε προϊόν, κατασκευασμένο από οποιοδήποτε είδος υλικού από πρώτες ύλες μέχρι επεξεργασμένα υλικά και προοριζόμενο να χρησιμοποιείται για να περιέχει αγαθά με σκοπό την προστασία, διακίνηση, τη διάθεση και την παρουσίασή τους από τον παραγωγό μέχρι τον χρήστη ή τον καταναλωτή. Ως συσκευασίες θεωρούνται όλα τα είδη μίας ή πολλαπλής χρήσης που χρησιμοποιούνται για τον ίδιο σκοπό.
Ως «συσκευασία» νοείται μόνο:
α) Η συσκευασία προς πώληση ή πρωτογενής συσκευασία, δηλαδή η συσκευασία η σχεδιασμένη κατά τρόπο που να αποτελεί, στο σημείο αγοράς, χωριστή μονάδα προς πώληση στον τελικό χρήστη ή καταναλωτή.
β) Η ομαδοποιημένη συσκευασία ή δευτερογενής συσκευασία, δηλαδή η συσκευασία η σχεδιασμένη κατά τρόπο που να αποτελεί στο σημείο αγοράς σύνολο ορισμένου αριθμού μονάδων προς πώληση, είτε αυτές πωλούνται ως έχουν στον τελικό χρήστη ή καταναλωτή είτε χρησιμεύουν μόνο για την πλήρωση των εκθετηρίων στο σημείο πώλησης. Η εν λόγω συσκευασία μπορεί να αφαιρείται από το προϊόν χωρίς να επηρεάζονται τα χαρακτηριστικά του και να παραδίδεται από τον τελικό χρήστη ή καταναλωτή στον πωλητή.
γ) Η συσκευασία μεταφοράς ή τριτογενής συσκευασία, δηλαδή η συσκευασία η σχεδιασμένη κατά τρόπο που να διευκολύνει τη διακίνηση και μεταφορά του αριθμού μονάδων προς πώληση ή ομαδοποιημένων συσκευασιών, προκειμένου να αποφεύγεται η δια χειρός διακίνηση και οι ζημίες κατά τη μεταφορά. Στις συσκευασίες μεταφοράς δεν περιλαμβάνονται τα εμπορευματοκιβώτια των οδικών, σιδηροδρομικών, θαλάσσιων και αεροπορικών μεταφορών.

2) «Συσκευασία πολλαπλής χρήσης»: η συσκευασία που έχει σχεδιασθεί για να επαναχρησιμοποιείται. Η συσκευασία αυτή γίνεται απόβλητο συσκευασίας όταν πάψει να υπόκειται σε επαναχρησιμοποίηση.
3) «Συσκευασία μίας χρήσης»: η συσκευασία που έχει σχεδιασθεί για να χρησιμοποιείται μία φορά και που γίνεται απόβλητο συσκευασίας όταν χρησιμοποιηθεί.

4) «Άλλα προϊόντα»: νοούνται τα προϊόντα όπως οχήματα, λάστιχα, καταλύτες οχημάτων, ορυκτέλαια, μπαταρίες και συσσωρευτές, ηλεκτρικά είδη, ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, υλικά τηλεπικοινωνιών, υλικά εκσκαφών και κατεδαφίσεων, είδη επίπλωσης, εφημερίδες και περιοδικά, είδη χάρτινης γραφικής ύλης κ.ά., τα οποία μετά τη χρήση τους και αφού καταστούν απόβλητα (στερεά ή επικίνδυνα), κατά την έννοια των διατάξεων της κείμενης σχετικής νομοθεσίας, υπόκεινται σε επαναχρησιμοποίηση ή αξιοποίηση.

5) «Πρόληψη»: η μείωση της ποσότητας και της ζημιογόνου για το περιβάλλον δράσης:
α) των περιεχομένων υλικών και ουσιών στις συσκευασίες και τα απόβλητα συσκευασίας και άλλων προϊόντων,
β) των συσκευασιών ή των αποβλήτων σε επίπεδο παραγωγικών διαδικασιών και στα στάδια της εμπορίας, διανομής, χρήσης και εξάλειψης, ιδίως με την ανάπτυξη «καθαρών» προϊόντων και τεχνολογιών.

6) «Απόβλητα συσκευασίας και άλλων προϊόντων»: κάθε συσκευασία ή υλικό συσκευασίας ή κάθε άλλο προϊόν που καλύπτεται από τον ορισμό των αποβλήτων που περιέχεται στην υπ’ αριθ. 69728/824/1996 Κ.Υ.Α. (ΦΕΚ 358 Β΄), εξαιρουμένων των καταλοίπων παραγωγής.

7) «Διαχείριση αποβλήτων συσκευασίας και άλλων προϊόντων»: η διαχείριση των αποβλήτων, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 της υπ’ αριθ. 69728/824/1996 Κ.Υ.Α. «Μέτρα και όροι για τη διαχείριση στερεών αποβλήτων» (ΦΕΚ 358 Β΄).

8) «Δημοτικά απόβλητα»: τα απόβλητα όπως ορίζονται στο άρθρο 2 (περ. λ΄) της υπ’ αριθ. 69728/824/1996 Κ.Υ.Α..

9) «Επαναχρησιμοποίηση»: κάθε διεργασία με την οποία οι συσκευασίες πολλαπλής χρήσης επαναπληρούνται ή χρησιμοποιούνται για τον ίδιο σκοπό για τον οποίο έχουν σχεδιασθεί με ή χωρίς την υποστήριξη βοηθητικών προϊόντων που υπάρχουν στην αγορά και που επιτρέπουν την επαναπλήρωση των συσκευασιών αυτών.

10) «Αξιοποίηση»: κάθε πραγματοποιούμενη εργασία από τις προβλεπόμενες στο Παράρτημα ΙΙΒ του άρθρου 21 της υπ’ αριθ. 69728/824/1996 Κ.Υ.Α..
11) «Ανακύκλωση»: η επανεπεξεργασία σε διαδικασία παραγωγής των αποβλήτων συσκευασιών ή άλλων προιόντων προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για τον αρχικό τους σκοπό ή για άλλους σκοπούς, συμπεριλαμβανομένης της οργανικής ανακύκλωσης, αλλά εξαιρουμένης της ανάκτησης ενέργειας.

12) «Ανάκτηση ενέργειας»: η χρησιμοποίηση καύσιμων αποβλήτων συσκευασίας και άλλων προϊόντων ως μέσων παραγωγής ενέργειας, με άμεση καύση, μαζί ή χωρίς άλλα απόβλητα, αλλά με ανάκτηση της θερμότητας, χωρίς ρύπανση του περιβάλλοντος.

13) «Οργανική ανακύκλωση»: η επεξεργασία υπό αερόβιες συνθήκες (λιπασματοποίηση) ή αναερόβιες συνθήκες (βιομεθανοποίηση), με μικροοργανισμούς κάτω από ελεγμένες συνθήκες των βιοαποικοδομήσιμων μερών των αποβλήτων συσκευασίας, με παραγωγή οργανικών καταλοίπων σταθεροποιημένων ή μεθανίου. Η ταφή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μορφή οργανικής ανακύκλωσης.

14) «Διάθεση»: κάθε πραγματοποιούμενη εργασία από τις προβλεπόμενες στο Παράρτημα ΙΙΑ του άρθρου 21 της υπ’ αριθ. 69728/824/1996 Κ.Υ.Α.(άρθρο 2).

15) «Συλλογή»: η συλλογή των αποβλήτων όπως ορίζεται στο άρθρο 2 (περ. Η΄) της υπ’ αριθ. 69728/824/1996 Κ.Υ.Α..

16) «Διαχείριση συσκευασιών»: νοείται:
α) η παραγωγή ή / και διάθεση υλικών από τα οποία κατασκευάζονται άμεσα συσκευασίες (προμήθεια πρωτογενών και δευτερογενών υλικών) ή η εισαγωγή συσκευασιών, εφεξής: «προμήθεια»,
β) η παραγωγή και μετατροπή των συσκευασιών («κατασκευή»),
γ) η θέση των προϊόντων σε συσκευασία («συσκευασία»),
δ) η διάθεση στην αγορά (εμπορία συμπεριλαμβανομένης και της εισαγωγής) συσκευασμένων προϊόντων («διακίνηση»), προκειμένου να καταλήξουν στον χρήστη ή στον τελικό καταναλωτή. Στη διακίνηση δεν περιλαμβάνονται οι υπηρεσίες μεταφοράς καθ’ αυτές.

17) «Διαχείριση άλλων προϊόντων» νοείται:
α) η παραγωγή ή / και διάθεση υλικών από τα οποία κατασκευάζονται άμεσα τα άλλα προϊόντα (προμήθεια πρωτογενών και δευτερογενών υλικών), εφεξής: «προμήθεια»,
β) η παραγωγή και μετατροπή των άλλων προϊόντων («κατασκεύη»),
γ) η διάθεση στην αγορά (εμπορία συμπεριλαμβανομένης και της εισαγωγής) των άλλων προϊόντων, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν ή να καταναλωθούν από το κοινό («διακίνηση»).
Στην διακίνηση δεν περιλαμβάνονται οι εργασίες μεταφοράς καθ’ αυτές.

18) «Εναλλακτική διαχείριση συσκευασιών και άλλων προϊόντων»: νοούνται οι εργασίες συλλογής συμπεριλαμβανομένης της εγγυοδοσίας, μεταφοράς, μεταφόρτωσης, προσωρινής αποθήκευσης, επαναχρησιμοποίησης και αξιοποίησης των χρησιμοποιημένων συσκευασιών πολλαπλής χρήσης ή των αποβλήτων των συσκευασιών και άλλων προϊόντων, ώστε μετά την επαναχρησιμοποίηση ή αξιοποίησή τους αντίστοιχα να επιστρέφουν στο ρεύμα της αγοράς.

19) «Σύστημα εναλλακτικής διαχείρισης»: νοείται η οργάνωση σε ατομική ή συλλογική βάση με οποιαδήποτε νομική μορφή των εργασιών συλλογής συμπεριλαμβανομένης της εγγυοδοσίας, μεταφοράς, επαναχρησιμοποίησης και αξιοποίησης των χρησιμοποιημένων συσκευασιών ή των αποβλήτων των συσκευασιών και άλλων προϊόντων:
α) η επαναχρησιμοποίηση των χρησιμοποιημένων συσκευασιών πολλαπλής χρήσης μετά τη συλλογή, συμπεριλαμβανομένης της εγγυοδοσίας ή μεταφοράς τους, καθώς και
β) η αξιοποίησης των αποβλήτων των συσκευασιών ή άλλων προϊόντων μετά τη συλλογή, μεταφορά, μεταφόρτωση ή προσωρινή αποθήκευσή τους, ώστε τόσο οι χρησιμοποιημένες συσκευασίες όσο και τα απόβλητα των συσκευασιών και άλλων προϊόντων να επιστρέφουν στο ρεύμα της αγοράς.

20) «Οικονομικοί παράγοντες»: νοούνται σε σχέση με τη διαχείριση των συσκευασιών, οι προμηθευτές υλικών συσκευασίας, οι παραγωγοί και μετατροπείς συσκευασιών, τα εμφιαλωτήρια και οι χρήστες, οι εισαγωγείς, οι έμποροι και οι διανομείς, οι δημόσιες αρχές, οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης και άλλοι δημόσιοι οργανισμοί, ινστιτούτα ή ιδρύματα. Κατ’ αναλογία η έννοια αυτή ισχύει και για τη διαχείριση των άλλων προϊόντων.

21) «Εθελοντική συμφωνία» : νοείται κάθε επίσημη συμφωνία που συνάπτεται μεταξύ των αρμόδιων δημόσιων αρχών και των ενδιαφερόμενων τομέων δραστηριότητας, η οποία πρέπει να είναι ανοικτή σε όλα τα μέρη που επιθυμούν να συμμορφωθούν με τους όρους της συμφωνίας προκειμένου να συμβάλλουν στην εκπλήρωση των στόχων του παρόντος νόμου.

22) «Σύστημα εγγυοδοσίας»: νοείται το σύστημα εναλλακτικής διαχείρισης της συσκευασίας κατά το οποίο ο αγοραστής συσκευασμένου προϊόντος καταβάλλει στον πωλητή χρηματικό αντίτιμο (εγγυοδοτικό αντίτιμο), το οποίο του αποδίδεται κατά την επιστροφή της συσκευασίας (μίας ή πολλαπλής χρήσεως) με σκοπό την εναλλακτική διαχείρισή της.

23) «Δήμοι / Κοινότητες»: όπως προσδιορίζονται στο άρθρο 2 (περ. ρ΄) της κοινής υπουργικής απόφασης υπ’ αριθ. 69728/824/1996 που αναφέρεται στη διαχείριση των στερεών αποβλήτων εκτός των συμβουλίων περιοχής που καταργήθηκαν με το ν. 2539/1997 (ΦΕΚ 244 Α΄).

24) «Πρώτη ύλη»: νοείται το προϊόν που αντλείται πρωτότυπα από το φυσικό περιβάλλον.

25) «Πρωτογενές υλικό»: νοείται κάθε υλικό το οποίο είναι προϊόν επεξεργασίας πρώτων υλών ανεξάρτητα από το στάδιο της επεξεργασίας έως και το τελικό προϊόν.

26) «Δευτερογενές υλικό»: νοείται κάθε υλικό το οποίο είναι προϊόν επεξεργασίας πρωτογενών υλικών, τα οποία φέρουν την ιδιότητα του αποβλήτου.

27) «Ε.Ο.Ε.Δ.Σ.Α.Π.» : ο Εθνικός Οργανισμός Ενναλακτικής Διαχείρισης των Συσκευασιών και άλλων προϊόντων, σύμφωνα με το Κεφάλαιο Ε΄ του νόμου αυτού.

Γ. ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΤΑΦΗ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

1) «Απόβλητα»: κάθε ουσία ή αντικείμενο που περιλαμβάνεται στον ευρωπαϊκό κατάλογο αποβλήτων ο οποίος έχει εγκριθεί με την Απόφαση 2001/118 του Συμβουλίου της 16ης Ιανουαρίου 2001 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «για την τροποποίηση της απόφασης 2000/532/ΕΚ όσον αφορά τον κατάλογο των αποβλήτων» (EEL 47/1/16-2-2001) και το οποίο (απόβλητο) ο κάτοχός του απορρίπτει ή προτίθεται ή υποχρεούται να απορρίψει.

2) «Αστικά απόβλητα»: τα οικιακά απόβλητα, καθώς και άλλα απόβλητα, που λόγω φύσης ή σύνθεσης, είναι παρόμοια με τα οικιακά τα οποία διέπονται από τις διατάξεις της 69728/824/1996 κοινής υπουργικής απόφασης.

3) «Επικίνδυνα απόβλητα»: τα απόβλητα όπως ορίζονται στην 19396/1997 κοινή υπουργική απόφαση «Μέτρα και όροι για τη διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων (Β΄ 604) και ειδικότερα στην παράγραφο 1 του άρθρου 2 αυτής, της οποίας το εδάφιο (α) τροποποιήθηκε με την Απόφαση 2001/118 του Συμβουλίου της 16ης Ιανουαρίου 2001 της Ευρ. Επιτροπής και επισημαίνονται με αστερίσκο.

4) «Μη επικίνδυνα απόβλητα»: τα απόβλητα που δεν περιλαμβάνονται στο εδάφιο γ) και διέπονται από τις διατάξεις της 69728/1996 κοινής υπουργικής απόφασης. Όπου στις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας αναφέρεται ο όρος «στερεά απόβλητα», νοούνται τα «μη επικίνδυνα απόβλητα».

5) «Αδρανή απόβλητα»: τα μη επικίνδυνα απόβλητα που δεν υφίστανται καμία σημαντική φυσική, χημική ή βιολογική μετατροπή. Τα αδρανή απόβλητα δεν διαλύονται, δεν καίγονται ούτε συμμετέχουν σε άλλες φυσικές ή χημικές αντιδράσεις, δεν βιοδιασπώνται ούτε επιδρούν δυσμενώς σε άλλα υλικά με τα οποία έρχονται σε επαφή κατά τρόπο ικανό να προκαλέσει ρύπανση του περιβάλλοντος ή να βλάψει την υγεία του ανθρώπου. Η συνολική αποπλυσιμότητα και περιεκτικότητα σε ρύπους των αποβλήτων και η οικοτοξικότητα των στραγγισμάτων πρέπει να είναι αμελητέες, και ειδικότερα να μη θέτει σε κίνδυνο την ποιότητα των επιφανειακών ή / και υπογείων υδάτων. Η διαχείριση των αδρανών αποβλήτων διέπεται από τις διατάξεις της 69728/824/1996 κοινής υπουργικής απόφασης.

6) «Υπόγεια αποθήκευση»: η μόνιμη εγκατάσταση αποθήκευσης αποβλήτων σε βαθιές γεωλογικές κοιλότητες όπως σε αλατωρυχεία ή ορυχεία καλίου.

7) «Υγειονομική ταφή»: μία από τις εργασίες διάθεσης αποβλήτων όπως περιγράφονται στο Παράρτημα ΙΙΑ (παρ. D1) του άρθρου 21 της 69728/1996 κοινής υπουργικής απόφασης.

8) «Χώρος υγειονομικής ταφής»: (ΧΥΤΑ) κάθε χώρος διάθεσης αποβλήτων για την απόθεση των αποβλήτων επί ή εντός του εδάφους ή υπογείως, συμπεριλαμβανομένων:
α) των εσωτερικών χώρων διάθεσης των αποβλήτων (δηλαδή των χώρων υγειονομικής ταφής στους οποίους ένας παραγωγός αποβλήτων πραγματοποιεί τη διάθεσή τους στον τόπο παραγωγής) και
β) κάθε μόνιμος (δηλαδή χρησιμοποιούμενος άνω του έτους) χώρος προσωρινής αποθήκευσης αποβλήτων, αλλά εξαιρουμένων:
γ) των εγκαταστάσεων στις οποίες εκφορτώνονται τα απόβλητα με σκοπό την προετοιμασία τους για περαιτέρω μεταφορά τους προς ανάκτηση χρήσιμων υλών, επεξεργασία ή διάθεση αλλού και
δ) της αποθήκευσης των αποβλήτων πριν από την ανάκτηση χρήσιμων υλών ή την επεξεργασία για διάστημα μικρότερο των τριών ετών κατά γενικό κανόνα και
ε) της αποθήκευσης αποβλήτων πριν από τη διάθεση για διάστημα μικρότερο του έτους.

9) «Επεξεργασία»: οι φυσικές, θερμικές, χημικές ή βιολογικές διεργασίες, συμπεριλαμβανομένης της διαλογής, που μεταβάλλουν τα χαρακτηριστικά των αποβλήτων προκειμένου να περιοριστούν ο όγκος ή οι επικίνδυνες ιδιότητές τους, να διευκολυνθεί η διακίνησή τους ή να βελτιωθεί η ανάκτηση χρήσιμων υλών.

10) «Στραγγίσματα»: οποιοδήποτε υγρό ρέει δια μέσου των αποτεθέντων αποβλήτων και εκρέει από το χώρο ταφής ή περιέχεται μέσα του.

11) «Αέρια χώρου υγειονομικής ταφής»: όλα τα αέρια που παράγονται από τα απόβλητα που αποτίθενται στο χώρο υγειονομικής ταφής.

12) «Έκπλυμα»: το διάλυμα που λαμβάνεται κατά την εργαστηριακή δοκιμή της απόπλυσης.

13) «Φορέας διαχείρισης / λειτουργίας»: το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που φέρει την ευθύνη για το χώρο ταφής σύμφωνα με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας. Το πρόσωπο αυτό μπορεί να είναι διαφορετικό μεταξύ των φάσεων προετοιμασίας του χώρου και μέριμνας μετά από την παύση λειτουργίας του.

14) «Βιοαποδομήσιμα απόβλητα»: κάθε απόβλητο που μπορεί να υποστεί αναερόβια ή αερόβια αποσύνθεση, όπως είναι τα απόβλητα τροφών και κηπουρικής, το χαρτί και το χαρτόνι.

15) «Κάτοχος»: παραγωγός των αποβλήτων ή το φυσικό ή νομικό πρόσωπο στην κατοχή του οποίου ευρίσκονται τα απόβλητα.

16) «Αιτών»: οποιοδήποτε πρόσωπο υποβάλλει αίτηση για να του χορηγηθεί άδεια χώρου υγειονομικής ταφής: σύμφωνα με την παρούσα απόφαση.

17) «Υγρά απόβλητα»: οποιοδήποτε απόβλητο σε υγρή μορφή, συμπεριλαμβανομένων των λυμάτων, αλλά εξαιρουμένης της ιλύος.
18) «Απομονωμένος οικισμός»: ο οικισμός:
α) με 500 το πολύ κατοίκους ανά κοινότητα ή οικισμό και με πέντε το πολύ κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο και
β) στον οποίον η απόσταση από την πλησιέστερη αστική περιοχή με 250 τουλάχιστον κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο είναι το λιγότερο 50 χιλιόμετρα, ή ο οποίος έχει δύσκολη πρόσβαση οδικώς προς τέτοιες πλησιέστερες αστικές περιοχές, λόγω δυσμενών μετεωρολογικών συνθηκών για εκτεταμένη περίοδο του έτους.

Δ.ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΟΡΥΚΤΕΛΑΙΩΝ

1) «Χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια»: κάθε βιομηχανικό ή λιπαντικό έλαιο ορυκτής συνθετικής ή μικτής βάσης το οποίο κατέστη ακατάλληλο για τη χρήση για την οποία προοριζόταν αρχικά, και κυρίως τα χρησιμοποιημένα λάδια κινητήρων εσωτερικής καύσεως και κιβωτίων ταχυτήτων και τα ορυκτέλαια μηχανών, στροβίλων και υδραυλικών συστημάτων.
Στα χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια περιλαμβάνονται και τα μείγματα πετρελαιοειδών καταλοίπων – λιπαντελαίων που προέρχονται από πλοία, άλλα μέσα μεταφοράς ή σταθερές εγκαταστάσεις.

2) «Διάθεση»: η επεξεργασία ή η καταστροφή των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, καθώς και η αποθήκευσή τους ή η εναπόθεσή τους επάνω, ή μέσα στο έδαφος, με σκοπό να καταστούν αβλαβή για την υγεία και το περιβάλλον. Η διάθεση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων περιλαμβάνει και κάθε άλλη εργασία που αναφέρεται στις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας σχετικά με τις εργασίες διάθεσης των στερεών αποβλήτων.

3) «Επεξεργασία»: οι εργασίες που αποσκοπούν στην επαναχρησιμοποίηση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, δηλαδή η αναγέννηση και η καύση.

4) «Αναγέννηση»: κάθε διεργασία που επιτρέπει την παραγωγή βασικών ορυκτελαίων με κάθαρση χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων και που συνεπάγεται ιδίως το διαχωρισμό των προσμείξεων, των προϊόντων οξείδωσης και των πρόσθετων που περιέχουν αυτά τα ορυκτέλαια.

5) «Καύση»: η χρήση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων ως καυσίμων με κατάλληλη ανάκτηση της παραγόμενης θερμότητας.

6) «Διαχείριση»: όλες οι εργασίες διάθεσης των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, καθώς και η συλλογή και η προσωρινή αποθήκευσή τους, συμπεριλαμβανομένης της εποπτείας των εργασιών αυτών και της μετέπειτα φροντίδας των χώρων διάθεσης.
7) «Συλλογή»: το σύνολο των εργασιών με τις οποίες γίνεται η μεταφορά των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων από τους κατόχους στις επιχειρήσεις διάθεσης των ορυκτελαίων αυτών.

Ε.ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ

1) «Επικίνδυνο απόβλητο»: κάθε ουσία ή αντικείμενο α) που περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι του άρθρου 20 της παρούσας απόφασης ή β) που κατά τη γνώμη της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 6 (παραγ. 2β) παρουσιάζει μία ή περισσότερες από τις ιδιότητες που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ του άρθρου 20 και την (το) οποία (ο) ο κάτοχός της (του) απορρίπτει ή προτίθεται ή υποχρεούται να απορρίψει.


2) «Παραγωγός»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο του οποίου η δραστηριότητα οδηγεί στην παραγωγή επικίνδυνων αποβλήτων («Αρχικός παραγωγός») ή / και στην προεπεξεργασία, ανάμιξη και σύνθεση ή άλλη εργασία που οδηγεί σε μεταβολή της φύσης ή της σύνθεσης των αποβλήτων αυτών.

3) «Κάτοχος»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει τη φυσική εξουσίαση των επικίνδυνων αποβλήτων δυνάμει οποιασδήποτε νομικής μορφής σύμβασης μετά του κυρίου ή παραγωγού των επικίνδυνων αποβλήτων.

4) «Κύριος»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει την απόλυτη εξουσία επί των παραγόμενων επικίνδυνων αποβλήτων που προκύπτουν μετά την προεπεξεργασία, ανάμιξη, σύνθεση ή άλλη εργασία που οδηγεί στην μεταβολή των αποβλήτων αυτών.

5) «Διαχείριση»: η προσωρινή αποθήκευση, η συλλογή, η μεταφορά, η μεταφόρτωση, η αξιοποίηση και η διάθεση των επικίνδυνων αποβλήτων συμπεριλαμβανομένης της εποπτείας των εργασιών αυτών, της επίβλεψης των εγκαταστάσεων διάθεσης καθώς και της μετέπειτα φροντίδας των χώρων αυτών.

6) «Διάθεση»: κάθε εργασία που αναφέρεται στο παράρτημα ΙΙΙ του άρθρου 20 και αφορά την τελική αντιμετώπιση των επικίνδυνων αποβλήτων με την επιφύλαξη τήρησης των διεθνών συμβάσεων και συμφωνιών. Στις εργασίες διάθεσης περιλαμβάνεται και η επεξεργασία των επικίνδυνων αποβλήτων.

7) «Επεξεργασία»: η εφαρμογή ή ο συνδυασμός φυσικών, χημικών, θερμικών και βιολογικών διεργασιών που μεταβάλλουν τα χαρακτηριστικά των αποβλήτων έτσι ώστε να περιορίζεται ο όγκος ή οι επικίνδυνες ιδιότητές τους, να διευκολύνεται ο χειρισμός τους και να επιτυγχάνεται η ανάκτηση χρήσιμων υλών ή ενέργειας.

8) «Αξιοποίηση»: κάθε εργασία που αναφέρεται στο παράρτημα ΙV του άρθρου 20 και αφορά την προσθήκη αξίας σε ύλες ή υλικά ή ενέργειας που ανακτήθηκαν, ανακυκλώθηκαν ή προέκυψαν από την επεξεργασία επικίνδυνων αποβλήτων.

9) «Συλλογή»: η συγκέντρωση, ο διαχωρισμός σε κατηγορίες υλικών σύμφωνα με τις ιδιότητές τους ή / και η ανάμιξη των επικίνδυνων αποβλήτων για την μεταφορά τους.

10) «Μεταφορά»: το σύνολο των εργασιών μετακίνησης των αποβλήτων από τα μέσα συλλογής στους χώρους ή εγκαταστάσεις διάθεσης, αξιοποίησης ή μεταφόρτωσης.

11) «Μεταφόρτωση»: η φόρτωση των αποβλήτων από το μέσο συλλογής, μέσω κινητής ή μόνιμης εγκατάστασης, σε άλλο όχημα μεταφοράς μεγαλύτερης χωρητικότητας το οποίο μπορεί να φέρει μηχανισμό συμπίεσης εφόσον οι φυσικές ή χημικές ιδιότητες των αποβλήτων το επιτρέπουν.

12) «Προσωρινή αποθήκευση επικίνδυνων αποβλήτων»: η τοποθέτηση των επικίνδυνων αποβλήτων σε κατάλληλο χώρο ή μέσον και με την κατάλληλη συσκευασία και επισήμανση για μέγιστο χρονικό διάστημα δύο ετών και μέχρις ότου πραγματοποιηθεί η τελική αντιμετώπιση τους.

13) «Εγκεκριμένος χώρος ή εγκατάσταση διάθεσης ή αξιοποίησης επικίνδυνων αποβλήτων»: κάθε χώρος ή εγκατάσταση με την κατάλληλη υποδομή και εξοπλισμό στον οποίο διενεργείται η διάθεση, η αξιοποίηση των επικίνδυνων αποβλήτων δυνάμει άδειας που χορηγείται σύμφωνα με το άρθρο 7 της παρούσας απόφασης.

14) «Υπόχρεος φορέας διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων»: ο κύριος, ο παραγωγός ή ο κάτοχος επικίνδυνων αποβλήτων ο οποίος εφ’ όσον διαθέτει την προβλεπόμενη στο άρθρο 7 σχετική άδεια, αναλαμβάνει την ολική ή μερική διαχείρισή τους με την προϋπόθεση ότι τα απόβλητα αυτά προέρχονται από εγκεκριμένες δραστηριότητες.

15) «Επικίνδυνες ουσίες ή παρασκευάσματα»: οι ουσίες που αναφέρονται στο άρθρο 2 παρ.2 του Π.Δ. 329/83 λαμβάνοντας υπόψη τις εκάστοτε τροποποιήσεις του.

16) «Απόπλυμα»: Νοείται η ποσότητα υγρού που ρέει και εκρέει από το χώρο διάθεσης των επικίνδυνων αποβλήτων.

17) «Εναπόθεση»: η τοποθέτηση επικίνδυνων αποβλήτων επί ή εντός του εδάφους μέχρι τη διάθεσή τους.

18) «Μετέπειτα φροντίδα»: το σύνολο των εργασιών, των έργων και των ελέγχων που εφαρμόζονται μετά την οριστική παύση λειτουργίας εγκαταστάσεων επεξεργασίας ή διάθεσης επικίνδυνων αποβλήτων και στόχο έχουν:
α) την παρακολούθηση της εξέλιξης του χώρου (επιτήρηση)
β) την αποκατάσταση του χώρου από ενδεχόμενες ζημιές καθώς και την ένταξη του στο περιβάλλον ώστε να προστατεύεται η δημόσια υγεία και να επιτυγχάνεται η διατήρηση και η βελτίωση του τοπίου.

19) «Εξυγίανση μιας εγκατάστασης ή ενός χώρου»: νοείται το σύνολο των μελετών και έργων με τα οποία εξασφαλίζεται ότι η εγκατάσταση ή ο χώρος που με την προβλεπόμενη ή υπάρχουσα χρήση έχει ρυπανθεί από επικίνδυνα απόβλητα δεν εγκυμονεί πλέον κινδύνους για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον.

ΣΤ. ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΠΛΟΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΟΙΠΑ ΦΟΡΤΙΟΥ

1) «Πλοίο»: το σκάφος κάθε τύπου που δραστηριοποιείται στο θαλάσσιο περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων των υδροπτέρυγων, των αερολισθαινόντων σκαφών, των καταδυομένων και των πλωτών ναυπηγημάτων.

2) «Σύμβαση MARPOL 73/78»: η διεθνής σύμβαση για την αποφυγή ρύπανσης της θαλάσσης από πλοία, 1973, όπως τροποποιήθηκε με το σχετικό προς αυτή πρωτόκολλο του έτους 1978, και όπως ισχύει κατά την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας οδηγίας.

3) «Απόβλητα που παράγονται στα πλοία»: όλα τα απόβλητα, συμπεριλαμβανομένων των λυμάτων, και κατάλοιπα πλην των καταλοίπων φορτίου, τα οποία παράγονται κατά τη λειτουργία ενός πλοίου και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των Παραρτημάτων Ι, IV και V της σύμβασης MARPOL 73/78, καθώς και τα συνδεόμενα με το φορτίο απορρίμματα, όπως ορίζονται στις οδηγίες για την εφαρμογή του Παραρτήματος V της σύμβασης MARPOL 73/78.

4) «Κατάλοιπα φορτίου»: τα υπολείμματα οπουδήποτε υλικού του φορτίου, που παραμένουν επί του πλοίου στους χώρους ή στις δεξαμενές φορτίου μετά την περάτωση των διαδικασιών εκφόρτωσης και των εργασιών καθαρισμού, συμπεριλαμβανομένων των υπερχειλίσεων και των διαρροών κατά τη φόρτωση / εκφόρτωση.

5) «Λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής»: κάθε σταθερή, πλωτή ή κινητή εγκατάσταση που είναι ικανή να δέχεται απόβλητα που παράγονται στα πλοία ή κατάλοιπα φορτίου.

6) «Αλιευτικό σκάφος»: κάθε πλοίο που είναι εξοπλισμένο ή χρησιμοποιείται εμπορικά για την αλίευση ψαριών ή άλλων έμβιων ενάλιων πόρων.

7) «Σκάφος αναψυχής»: κάθε τύπος πλοίου που χρησιμοποιείται για αθλητικούς ή ψυχαγωγικούς σκοπούς, ανεξάρτητα από το μέσο πρόωσής του.

8) «Λιμένας»: θέση ή γεωγραφική περιοχή που δημιουργείται από βελτιωτικά έργα και εγκαταστάσεις ώστε να επιτρέπει, κυρίως, την υποδοχή πλοίων, συμπεριλαμβανομένων των αλιευτικών σκαφών και των σκαφών αναψυχής.

9) «Φορέας διαχείρισης λιμένων»: οποιοσδήποτε φορέας διαχειρίζεται τους λιμένες της περιοχής αρμοδιότητάς του (π.χ. Οργανισμοί Λιμένων Α.Ε., Λιμενικά Ταμεία, Νομαρχιακά Λιμενικά Ταμεία, Δημοτικά Λιμενικά Ταμεία, Ο.Τ.Α., Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα Α.Ε., Ιδιωτικές Επιχειρήσεις). Στον όρο αυτό συμπεριλαμβάνονται και οι πάσης φύσεως επιχειρήσεις που διαθέτουν ιδιωτικές παράκτιες εγκαταστάσεις στις οποίες καταπλέουν πλοία στα οποία εφαρμόζεται η απόφαση αυτή.
Οι μικροί λιμένες (π.χ. αλιευτικά καταφύγια, αγκυροβόλια-καταφύγια τουριστικών σκαφών κάθε μορφής κ.λ.π.) που δεν διαθέτουν φορέα διαχείρισης λιμένα, για τους σκοπούς της απόφασης αυτής, υπάγονται στον πλησιέστερο φορέα διαχείρισης λιμένα της περιοχής όπου είναι απαραίτητα Ο.Τ.Α. η Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο ή Οργανισμός Λιμένα ή Ανώνυμος Εταιρεία.
Τα «απόβλητα που παράγονται στα πλοία» και τα «κατάλοιπα φορτίου», όπως ορίζονται στα εδάφια (3) και (4), θεωρούνται και αναφέρονται παρακάτω ως απόβλητα κατά την έννοια του άρθρου 1 εδάφιο (α) της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί αποβλήτων.